شاعرانه ها

باغ سبز ما

mht66 — Sat, 15 Aug 2009 15:07:18 GMT

این روزها هرچه نداشته برایم تنهایی به یادگار گذاشته

خیلی سخت است از متن جامعه از متن شادی و زندگی بیرونت بکشند و حبست کنند در دخمه ای با نام پادگان آنوقت صبح تا شب مغزت را پر کنند از ریا...از دروغ...و اگر مثل خودشان نشوی بهت میگویند فریب خورده...

سعی میکنم خودم باشم

میخوانم ومینویسم

بعد از ظهر جمعه ای متفاوت پرواز کردم تا اوج........

تقدیم به شهدای همیشه سبز جنبش سبزمان...

لطفا در انتشار این شعر به من کمک کنید وباز هم لطفا با ذکر نام نویسنده و آدرس وبلاگم....

باغبون تیشه به دست

افتاد میون باغ و گفت

خسته شد از هرچه که بود

خسته شد از هرچه که هست

گل حرفشو مزمزه کرد

برگ بغضشو زمزمه کرد

کلاغ زشت ورو سیاه

میون باغ همهمه کرد

اونجا توباغ درختی بود

پیر شده بود و زخمی بود

روی تموم پیکرش

چین و چروک سختی بود

کلاغرو از دور که دید

خنده زشتشو شنید

یه کار عاقلونه کرد

جوونارو کنار کشید

براشون از گذشته ها

قشنگیهای باغه گفت

از وحشت تبر زدن

از حیله کلاغه گفت

به باغبون گفت با توام

کلاغ زشت وبد سرشت

چقد قسم براش آورد

چقد آیه براش نوشت

تموم باغ یه رنگ شدن

سبز شدنو قشنگ شدن

پشت سر درخت پیر

آماده واسه جنگ شدن

باغبون آخرش رسید

با تموم کارگراش

درخت و گل، پرنده ها

فرقی نمیکردن براش

تبر زدو جلو دوید

صدای تق و تق پیچید

از توی آسمون گذشت

تا به گوش همه رسید

هرکی که قصشو شنید

غصه باغ ما رو خورد

کلاغه به آرزوش رسید

آبروی ایرانو برد

ریشه ما تو خاک باغ

همیشه با طراوته

این قتل عام گلدونا

نهایت حقارته حسین

خواب مشوش آسایشگاه

mht66 — Fri, 08 May 2009 15:29:18 GMT

سردم شد چشم باز کردم هرچی دورو برمو نگاه کردم یادم نیومد کجام

یه لحظه به خودم اومدم یادم اومد اهوازم کیلومترها دورتر از خونه عادت

نداشتم شب زیر کولر گازی بخوابم تموم بدنمم درد میکرد

یادم افتاد وقتی خونه بودم خودمو لوس میکردم مامانم میومد پتو مینداخت

روم سارا آروم خودشو میکشوند زیر پتو ومیگفت دایی علی کوچولو رو واسم

میخونی؟دو سه کلمه که میخوندم بغض میکردو میگفت میخوام سرمو بزارم

به شونت.... چقدر دلم واسه همشون تنگ شده چقدر دلم واسه بابام تنگیده

میگفت شب زود بیا خونه ولی الآن دو هفتس ازش دورم توی ترمینال تا

میخواست بدرقم کنه اشک تو چشاش حلقه زد میخواست بغلم کنه رومو

کردم اونور که هیچ کدوم اشک همو نبینیم ..... دلم واسه مامانم تنگ شده تا

میوه پوست بگیره بیاد بزاره کنار دستم بعد غر بزنه چرا ظرفشو نیاوردی تو

آشپزخونه دلم هوای یاسر و فاطمه رو داره دلم میخواد با یاسر بشینم تو

اطاق کلی پچ پچ کنیم و بخندیم بعد بگه یه آهنگ توپ از پاکو یاد گرفتم یادم

بیار واست بزنم چقدر دلم واسه خودشو سازش تنگ شده... دلم هوای

آرمینو داره که شب بیاد پیشم روی یه تشک بخوابیم و تا صبح دردودل کنیم و

بخندیم به چیزایی که اصلا خنده دار نیست.....

همیشه سلامت باشین

عاشق همتونم

کابوس

mht66 — Tue, 02 Dec 2008 06:41:47 GMT

داشت بارون میومد

آروم خندید و گفت میدونی بارون که میاد یاد چی میوفتم؟

میدونستم ولی دلم خواست باز یادم بیاره گفتم نه

گفت یاد شب تولدم که با هم رفتیم شام بیرون، اون موقع هنوز بهت میگفتم داداشی

خدایا چقدر این صحنه ها و صحبت هاش آشناست

یادم اومد اون شب شاید بهترین شب زندگیم بود بهش گفتم تو رو خدا نگو داداشی

گفت مگه بده اگه یه داداش داشتم از همه دنیا بیشتر دوسش داشتم

گفتم میگی داداشی تا از همه دنیا بیشتر دوسم داشته باشی؟

خندید بلند بلند

انگار این خنده رو دوباره دارم میبینم

گفتم زشت دارن نگاهمون میکنن

اخماش رفت تو هم و گفت توام که فقط بگو زشت این کارو نکن اون کارو بکن

دلم ریخت انگار یه بار دیگه از اخمش دلم ریخته بود

گفتم من جلوی مردم فوضول راحت نیستم

گفت میدونم تو فکر میکنی همه دشمنتن همه آدم بدن و تو یه گوسفند مهربون و معصوم میون این گرگایی

گفتم وقتی شروع میکنی به گیر دادن دیگه باید رفت

ولی راستی راستی بار دوم بود که میرفتم

وای خدایا چقدر هوا گرمه به زور چشممامو باز میکنم راستی راستی رفته...

چرا بابام بالای سرمه

چقدر مهربونه داره دست میکشه رو پیشونیم انگاری بغض کرده

وای تازه فهمیدم چرا صحنه ها تکراری بود 4 درجه تب داشتم و اینا کابوس دمای 41 درجس

کاش اون شب میذاشتم بگه داداشی

کاش میذاشتم بیشتر از همه دوستم داشته باشه

کاش میذاشتم بلند بلند بخنده

کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش

فرصت جدید

mht66 — Thu, 20 Nov 2008 06:37:22 GMT

تازه از حمام اومدم

فرصت خیلی خوبی بود برای فکر کردن به گذشته به آینده به موضوع پست جدید بلاگ وبه زندگی...

و به اینکه : ((آدمای خوب از یاد نمیرن از دل نمیرن از ذهن نمیرن ولی زودتر از اونی که فکرشو بکنی ازپیشت میرن))

عادت دارم آب رو با فشار بازکنم واز دردش لذت ببرم آب داغ شهوت و آب سرد غرور مخلوطش که کنی با فشار زیاد میشه اون چیزی که داره نابودمون میکنه ولی خوب یه جواریی واسه اطرافیان ماشده رمز موفقیتشون

تو ناز میکنی من ناز میکشم

این منطق کیه

انگار پیش تو فرقی نمیکنه کی عاشق کیه

اما وقتی تو ناز کنی ومن ناز نکشم این میشه اون چیزی که من تازه پیداش کردم.

هرچی دورو برم رو نگاه میکنم میبینم آدمایی هستن که واقعا توی لحظه لحظشون شرافت موج میزنه توی برق نگاهشون رنگ میبازی وتوی حرارت عشقشون آب میشی،

از اون طرف آدمایی هستن که بویی از چیزی نبردن وتاحالا چیزی به نام مرد ندیدن اینقدر سرو صدا و ادعا دارن که جلوشون از خودت بدت میادمیگی اگه من آدمم پس اینا کین واگه اینا آدمم من کیم؟غافل از اینکه زندگی نکبتیشون بوی لجن میده وبا کمال پررویی پشت سرت میگن نگاش کن بجه مثبت سوسولو.

آدمایی که بعد ازکلی حرف زدن باهات بعد از اینکه هفته ها سرگرمشون کردی جلوی خودت از دوستشون میپرسن این اسمش چی بود؟ وبعد اگه توی خیابون ببینیشون نمیشناسنت یا اینطوری وانمود میکنن

به قول همیشه بهترین پ . ن (پانوشت):

گلایه میکنم تا عقده ای نشم

مینوسم تا دردم نگیره

وغر میزنم تا بفهمم هنوز این زندگی لعنتی ادامه داره

حسرت

mht66 — Tue, 30 Sep 2008 11:13:41 GMT

نسخه اصلی این دست نوشته را چند سال پیش نوشتم مرداد 85 بعد از فوت یکی از بهترین دوستام ، فقط توی فروم شب های طلایی نوشتمش وبعد ازدو سال توی یه سایت اتفاقی دیدمش با کلی تغییر!!! تعجب کردم رفتم سراغش و تصمیم گرفتم اینجا بنویسم مناسبت کوچکی هم با اتفاقات این چند وقته داره

دلم در حسرت یک دوست

دلم در حسرت یک دست

دلم درحسرت یک بی ریای ماندنی ، ماندست

مرا امشب به مهمانی دل های بهاری بر

مرا گاهی به جشن خانه عشاق مهمان کن

برایم ساقری از دوستی پر کن

دلم تنگ است

دلت سنگ است

ببین این شیشه با آن سنگ چه معصومانه یک رنگ است

نگارم باش

تو یارم باش

ببین این عشق در پیشت چه بی قدرو چه بی رنگ است

نمیدونم چرا پست قبل رو نوشتم اما دوستی گفت حرمت شاعرانه ها بیش از این بود به هر حال باید مینوشتم امیدوارم بازم شاعرانه ها رونق بگیره و برگرده به یکی دو سال پیش حداقل واسه من که مقدس ترین جای دنیاست.

خانوم بازی در قرن جدید

mht66 — Sat, 20 Sep 2008 17:40:21 GMT

داستان ها زیادند وشعرها وبسیار

پشت هر داستان کرور کرور حرف هست و پشت هر شعر آسمان آسمان ستاره

و پشت نوشته های من هزاران هزار حرف حساب!!!

حس میکنم دیگر رنگ آرامش را نمیبینم با یک حرف،با یک تهمت،باید مدت ها عذاب بکشم هرچند حرف ها اراجیفی بیش نیست از انسان هایی چاله گند دهان .

***************

و اما سلام دوستای عزیزترینم

ببخشید با گلایه شروع شد خوب دیگه یه بخش وبلاگم خصوصیه ، میخوام روش های آشنایی با یه خانوم روبگم پیشاپیش از دختر خانومای مهربونی که هیچ ربطی به این جریان ندارن عذر می خوام که منتظر نظرات اونام هستم.

1.در اولین قدم شما یه شماره اشتباه گرفتید یه خانوم محکم میگه اشتباه ولی خوب اگه ادامه بدید خیلیم بدش نمیادحالا مهم نیست اون اصفهان باشه وشما تهران.

2.میتونید اگه مغازه دارین روی مشتری های مغازه اقدام کنید دیده شده که ساز فروشی خیلی خوب جواب میده.

3.ماشاالله وبلاگ عشقولانه زدن کاری نداره که اون خانومم یه دونه داره و دیگه به راحتی مخشو میزنید البته در این مورد هم فاصله ها از بین میره واز شهر های دور ونزدیک خراب میشن تو اصفهان.

4.میتونید روی دوستای دوستاتون سرمایه گذاری کنید ازشون بخواید یه کیس خوب واستون پیدا کنن و اگه اصفهانید میتونید چهارتایی برید تریا آسمان جای هممون خالی خیلی بهشون خوش میگذره.

5.میتونید یه ماشین گرون سوار بشید وبرید کف شهرازنعمت های خدا استفاده کنید در این مورد اگه ماشین ندارید نرید چون میبینید خانوما میپرن بالای ماشینا و خوب اونجاتون میسوزه.

حالا تصوّرکنید کاملا اتفاقی این پنج مورد یه نفر باشن !!!وتازه بهتون بگه تو به چیت مینازی هیشکی لیاقت منو نداره بابا ای ول چه میکنه این خانوم من موندم دیگه ...

حکایاتی کوتاه

mht66 — Tue, 16 Sep 2008 20:57:34 GMT

سلام دوستان عزیزم

از این که همیشه لطفتون شامل حال من بوده ممنونم

در حال حاظر فرصت کافی برای نوشتن از خودم ندارم لطفا به بزرگی خودتون ببخشید در حال حاظر ازپست های موقتم استفاده می کنم

دو راهب ذن که مراحلي از سير و سلوک را گذرانده بودند و از ديري به دير ديگر سفر ميکردند سر راه خود دختري را ديدند که در کنار رودخانه ايستاده بود و ترديد داشت که از آن بگذرد. وقتي راهبان نزديک رودخانه رسيدند دخترک از آنها تقاضاي کمک کرد. يکي از راهبان بلادرنگ دختر را برداشت و از رودخانه گذراند. راهبان به راه خود ادامه دادند و مسافتي طولاني را پيمودند تا به مقصد رسيدند. در همين هنگام راهب دوم که ساعت ها سکوت کرده بود خطاب به همراه خود گفت: " دوست عزيز، ما راهبان نبايد به زنان نزديک شويم. تماس با آنها برخلاف عقايد و مقررات مکتب ماست. در صورتيکه تو دخترک را بغل کردي و از رودخانه عبور دادي.

راهب اولي با خونسردي و با حالتي بي تفاوت پاسخ داد: "من دخترک را همان جا رها کردم ولي تو هنوز به آن چسبيده اي و آن را رها نميکني."

مردي با اسب و سگش در جاده‌اي راه مي‌رفتند. هنگام عبور از كنار درخت عظيمي، صاعقه‌اي فرود آمد و آنها را كشت. اما مرد نفهميد كه ديگر اين دنيا را ترك كرده است و همچنان با دو جانورش پيش رفت. گاهي مدت‌ها طول مي‌كشد تا مرده‌ها به شرايط جديد خودشان پي ببرند.

پياده ‌روي درازي بود، تپه بلندي بود، آفتاب تندي بود، عرق مي‌ريختند و به شدت تشنه بودند. در يك پيچ جاده دروازه تمام مرمري عظيمي ديدند كه به ميداني با سنگفرش طلا باز مي‌شد و در وسط آن چشمه‌اي بود كه آب زلالي از آن جاري بود. رهگذر رو به مرد دروازه ‌بان كرد و گفت: "روز بخير، اينجا كجاست كه اينقدر قشنگ است؟"

دروازه‌بان: "روز به خير، اينجا بهشت است."

- "چه خوب كه به بهشت رسيديم، خيلي تشنه‌ايم."

دروازه ‌بان به چشمه اشاره كرد و گفت: "مي‌توانيد وارد شويد و هر چه قدر دلتان مي‌خواهد بوشيد."

- اسب و سگم هم تشنه‌اند.

نگهبان:" واقعأ متأسفم . ورود حيوانات به بهشت ممنوع است."

مرد خيلي نااميد شد، چون خيلي تشنه بود، اما حاضر نبود تنهايي آب بنوشد. از نگهبان تشكر كرد و به راهش ادامه داد. پس از اينكه مدت درازي از تپه بالا رفتند، به مزرعه‌اي رسيدند. راه ورود به اين مزرعه، دروازه‌اي قديمي بود كه به يك جاده خاكي با درختاني در دو طرفش باز مي‌شد. مردي در زير سايه درخت‌ها دراز كشيده بود و صورتش را با كلاهي پوشانده بود، احتمالأ خوابيده بود.

مسافر گفت: " روز بخير!"

مرد با سرش جواب داد.

- ما خيلي تشنه‌ايم . من، اسبم و سگم.

مرد به جايي اشاره كرد و گفت: ميان آن سنگ‌ها چشمه‌اي است. هرقدر كه مي‌خواهيد بنوشيد.

مرد، اسب و سگ به كنار چشمه رفتند و تشنگي‌شان را فرو نشاندند.

مسافر از مرد تشكر كرد. مرد گفت: هر وقت كه دوست داشتيد، مي‌توانيد برگرديد.

مسافر پرسيد: فقط مي‌خواهم بدانم نام اينجا چيست؟

- بهشت

- بهشت؟ اما نگهبان دروازه مرمري هم گفت آنجا بهشت است!

- آنجا بهشت نيست، دوزخ است.

مسافر حيران ماند:" بايد جلوي ديگران را بگيريد تا از نام شما استفاده نكنند! اين اطلاعات غلط باعث سردرگمي زيادي مي‌شود! "

- كاملأ برعكس؛ در حقيقت لطف بزرگي به ما مي‌كنند. چون تمام آنهايي كه حاضرند بهترين دوستانشان را ترك كنند، همانجا مي‌مانند...

کویر هم با باران مرد

mht66 — Wed, 23 Jul 2008 09:21:45 GMT

تازه داشت همه چیز سرو سامان میگرفت که کویر با باران مرد...

اینقدر سرم شلوغ است که به نوشتن هم نمیرسم به زور سر خودم را گرم میکنم که شاید یک لحظه فقط یک لحظه فراموش کنم آنچه که فراموش شدنی نیست

کسانی هستند که هرچه محبت دارند فدای انسانی می کنند که لیاقتش را ندارد از همه تان ممنونم چقدر مهربانانه دوست داشتن را نثار دیگران می کنید تا باور کنیم آدمیت زنده بود گرچه آدم مرده بود

هر بار کودکانه دست کسی را گرفتم گم شدم

اینقدر که در من هراس از گرفتن دستی هست ترس از گم شدن نیست

شاید آنها که از همه چیز فراریند برایشان افت کلاس است از دوستی بگویندمی گویند دوست داشتن دروغ است ولی می گویم عشق دروغی است شیرین که می خواهیم باور کنیم ولی دوستی نمیتواند دروغ باشد

هزاران بار از کسانی که دوستشان دارم و دوستم دارند ممنونم

برای اطلسی...

mht66 — Tue, 01 Jul 2008 09:27:18 GMT

به روزم باز با یه دست نوشته از خودم...

خودم خیلی دوستش دارم امیدوارم شمام همینطور

بگذار به تنهایی خود باز بخندم

بگذار که در روی همه خلق ببندم

باور بکنی یا نکنی قسمت من بود

بگذار بگویم که زقسمت گله مندم

یارب سببش چیست چرا بخت من این است

پایان همه عشق جهان شوم و چنین است

گویا تو هم ازعشق بسی خاطره داری

بگذر تو زعشاق که مردن به از این است

این رسم وفا نیست دهی بر سر بادم

دلتنگم و از بخت بدم دل به تو دادم

عاشق تر ازاینم نکن ای اطلسی من

هرگز نبرم یاد تو ازخاطر ویادم

حس میکنم یه اشکالی داره ولی نمیفهمم اگه چیزی هست لطفا بهم بگین

نگاه تو

mht66 — Thu, 26 Jun 2008 10:03:15 GMT

وقتی نگاهت باران را میزبانی می کند

برایت از دلتنگی آفتابگردان می گویم

آسمان دلم ابریست به دنبال خورشید می گردم

تو آرام می گویی: بادو باران و گیاهی که تویی بر لب جوی

و من فریاد می کشم:باید عاشق شد و ماند